Braterstwo Dusz

 

Braterstwo Dusz

Zagraj mi muzykę Szopena.

Niech orkiestra paletą liści drgnie.

Niech zaszeleszczą mówiąc o tym,

że przecież odeszli by żyć.

Światło płonie – zadumą ciszy.

Rozjaśniają groby tych co odeszli.

Pamięć powróci niczym wici,

że Oni odeszli, a My tęsknimy.

Za gestem miłości za przyjaźń.

Za to że byli wśród nas.

Jak te chryzantemy ozdobą grobów,

gdy My byliśmy wśród nich.

Tak nie wiele potrzeba by znów

być jak Oni dający radość i miłość,

bo przecież coś zostało po nich

to braterstwo Dusz, że jesteśmy jak Oni.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.10.29

Świat bajeczny mienił się mi

 

Świat bajeczny mienił się mi

Gdym nad książką medytował,

com przeczytał com obejrzał

przyszły mi myśli złotej rybki

i zapragnąłem aby spełniła me życzenia.

Oczka zamknij i wycisz zmysły,

czuj swój oddech i nic nie myśl.

Gdy dotyk poczujesz to otwórz oczy

i weź w ręce złotą rybkę, która spełni

twe życzenia jak byś był dorosły.

Zasnąłem i świat otworzył mi oczy.

Byłem tam gdzie słońce zachodzi,

a księżyc napełnia tą miłością

gdy budzisz się szczęśliwy.

Wstałem z rana Świat w kolorach

mienił się jak brylant w sygnecie.

Wyszedłem na ulicę i wtedy spotkałem

moją przyszłą żonę, która uśmiechem

mnie przygarnęła do siebie.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.10.28