Szeptem Dusza śpiewa
„Alejką cichą wśród drzew jesienią
szedłem spokojnie myśląc o grobie
w którym pochowałem rodziców
tak kochających mnie jak życie.
Życie życie jakże jesteś inne
gdy wszedłem na krakowski rynek
szukając tej jedynej myślącej o mnie,
czekającej z uśmiechem z tej miłości.
Dotyk ust, krótkie spojrzenie i wiara,
że przetrwa nasza miłość w objęciu
gdy padła na ziemię, a Ja koło niej
trzymając ją za rękę we krwi płynącej.”
Słońce czerwienią jaśniejsze niż dzień
bo przecież nikt nie wiedział, że
żegnał swoich bohaterów niczym śmierć.
Która przeszła jak tornado serią z pistoletu.
I Ja przyznam się szczerze tam nie byłem,
lecz rozumiem jak boli gdy czytam wersety,
o tym co łączy człowieka z człowiekiem
że przecież odeszli bez pożegnania
a My pamiętać będziemy.
Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2026.11.10
