Słowa bezimienne

 

Słowa bezimienne

Nie proszę, choć zagubiony jestem,

W tym labiryncie wewnątrz siebie.

Tak chciałbym by moje serce było

tym celem, że będę taki jaki jestem.

Czujem, że coś ze mną nie tak

wypełniłem serce słowami bezimiennymi

i arytmia doskwiera mnie, a Ja

raz wiem to nie wiem co targa mnie.

Ja wiem, że przyciągam do siebie

te słowa, które pulsują we mnie

i rzucam mową, którą sam nie rozumiem

a przecież dotyczą mnie, a Ja nie wiem.

Co życie zrobi ze mnie gdy brak tarczy,

która odbije te słowa uczuć i pozwolenie.

Bo przecież serce będzie spokojne

gdy będę dojrzały mowy rozumnej.

To nic każdy musi przejść przez bramkę

i tylko się modlę, aby życie odebrało

te słowa, które zapalają czerwone światło.

Mówiące, że nic nie osiągniesz be zemnie.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.11.12

Niezrozumienie

 

Niezrozumienie

Ten bełkot wyrazić nie może

twych uczuć do mnie.

Mieszasz chochlą w zupie słonej,

przepraszam nie jem – odchodzę.

Esemesa dostałem, wykrzyknik spam.

Chciałem odpisać, lecz się obawiałem,

że zapłacę za swoją głupotę

bo nie wiem czy warto inwestować.

Trudno rozmyślać gdy ktoś

pisze wyraźnie do mnie,

lecz ciągle ten bełkot drażni mnie

jak młoda mucha fruwająca koło mnie.

Niech to szlak trafi tą moją słabość

do kobiety młodej, której serce obiecywałem.

Zadzwoniłem i cisza, tylko płacz słyszę.

To Ty mnie jeszcze kochasz kochanie?

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.11.10