Moja mozaika w łazience

 

Moja mozaika w łazience

Choć życie woła zwolnij trochę

Uściskaj i nie płacz odnajdziesz się

W tym świecie gdzie brak miłości

Utkanej przez ciebie na płótnie.

Tęcza jeszcze złączy te kolory,

Które jaśnieją w słońcu miłości

Choć jest kontrast między

Jego a moim zwątpieniem w miłości.

Uwierzyć łatwo gdy myślisz,

Że kocha cię tak jak Ja

Choć serce bije jak dzwon

Gdy odchodzi choć woła nas miłość.

To nic i tak wszystko stracone

Usypiam i myślę, że to już koniec

Lecz wybudzony zaczynam życie

Takie jakiego można doznać w sobie.

Kochać kochać to tylko wybór między

Tym co jest twoje a jego by spoić

To co warto spoić, lecz wybacz

Nie mam szczęścia do układania mozaiki

Choć chodzę po niej w łazience

I wszystko odbija się w lustrze

Golić się nie warto i mówić

Jesteś piękny gdy serce woła umrzeć chcę.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2025.09.20