Lutowe serce
Uchwyciła się kobieta już od rana mego serca,
Że wypada kwiaty przyjąć lub odebrać,
Wszak miłość oddziela wszystkich tych,
Co mają czternastego lutego miłość w sercu.
Świat za oknem jeszcze mroźny, w szarych barwach
drzemie,
Lecz w tym jednym dniu inaczej stąpa się po ziemi.
Bo gdy dwoje ludzi własny wszechświat splata,
Nie liczą się godziny, ni porządek świata.
Więc pójdę za tym głosem, co o świcie zbudził
By odnaleźć ten płomień pośród tłumu ludzi.
Niech czerwień płatków powie to, co milczą usta,
By ta chwila wspólna nie była nigdy pusta.
Bo choć czas ucieka, a życie nas zmienia,
Zostają te krótkie, miłosne olśnienia.
I nich nas ta miłość od reszty oddzieli,
Byśmy w swoim szczęściu dzisiaj oniemieli.
Autor + AI Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2026.02.05
No comments:
Post a Comment
jacek-43-43@o2.pl