Westchnienie Poety

 

Obraz wygenerowany przez AI z mojego wiersza.

Westchnienie Poety

Gdybym tak mógł ujrzeć światło w dzień

zrozumiałbym gdzie słońce gdzie księżyc.

Uwierzyłbym, że coś w tym jest

jak cień, który ciągle znika i pojawia się w mgle.

Gdybym tak mógł zamknąć oczy i widzieć świat

z tej iskry, która rozpala mnie

niczym miłość ubrana w wiersz poety

jak kochać? jak miłować? jak przeżyć?

Gdybym tak mógł uwierzyć, że Jesteś

w każdym wcieleniu błyszczących gwiazd.

Byłbym szczęśliwy, że nie sam a z Tobą

uporządkowuję swoje intymne życie.

Gdybym tak mógł żyć ile zdmuchnę świec

tobym wielbił to wszystko co otacza mnie.

Cieszył bym się, że mogę kochać i myśleć

i nie płakał bym nad swoim życiem.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.02.15