Gdy promyk słońca

Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk

Wrota otwarte światło wpłynęło

Wszedłem milczący i z nadzieją

Ze pamięci i chwała ich poległych

Ofiary Komunizmu

Nie ulegną zapomnieniu.

Gdy tak z pokorą i nabożnością

Wsłuchany w modlitwę

Razem się modląc

Zadumałem się nad Polską,

Oddając hołd tym co mieli ją w sercu.

Sztandary polskie pokłon złożyły

Nad tymi, którzy tam w Niebie

Modlą się tak jak My

Za Niepodległą Polskę.

Gdy promyk słońca

Oświecił krzyż

Wiedziałem, że razem z nim

Ci którzy wierzą będą z nimi

I w pamięci i w zew krwi.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2019.04.09

Serce przeniknie głębie

Roztoczą się nade mną

Dłonie Matki mej

Serce przeniknie głębie

Gdzie Matki miłość i sens.

Tyś brała od życia

Ten los którym ci dał

Kochałaś mnie jak nikt

Bo serce oddałaś mi.

Trzymając mnie za rękę

Szliśmy we dwoje

Niczym wiatr z echem

A głos przenikał ściany i mnie.

Ten śpiew radosny niósł mnie

Tam gdzie nie było Cię

Nad de-mną obłok niebieski

Pode-mną ziemia rodząca plony.

Gdy cisza zakradła się w głąb

Tych lat gdziem był jak dąb

Wyrosły z ziarna, które dało

Początek tego co zwie się los.

Tak serce łkało gdy matki los

Mi dał a jej odebrał czas

Ten promień słońca z młodych lat

Kiedy dwa serca równo biły jak dzwon.

Odeszłaś matko tam gdzie nikt

Nie szuka miłości jaką dałaś mi

Tak bacząc na twój los

Wspomnienia wrócą gdy kresu będzie dość.

Zostawię po sobie to co dałaś mi

Ten promyk życia dla innych

I zanurzę się w chmurnym niebie

Jak Ty gdy żegnałaś mnie.

Kraków 2019.04.05

Autor Jacek Marek Krawczyk