Umierając za życia

 

Cóż eś zrobił pytam się siebie

Jak do tego mogło dojść,

Że świat widzę już w kolorach

Ciemnych jakbym umarł.

Nie! Może za rok może za dwa

Samu już nie wiem kiedy

Odejdę w ten świat tam gdzie

Nie ma mnie, a będę

Odpoczywał od trudu tu na ziemi.

Umierając za życia, a jednak

Mieć nadzieję, że coś się zmieni

To tak jakbym gwoździe wbijał

Do trumny, którą sam sobie

Kupiłem na zamówienie.

Teraz już wiem, że nie pora

Bać się śmierci wiecznego żywota

Bo już nie chcę czekać,

Lecz umrzeć kiedy będę wiedział,

Że przyszedł czas na mnie umrzeć.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2021.06.07

Wyciskam nie chwaląc się

 

Może tak będzie

Może tak nie będzie

A jednak zostawię rower

W tym kącie mojego pokoju.

Starzeję się z czasem

A rowery coraz młodsze

Przerzutka, światełko i siodełko

I to co najbardziej lubię

To hamulec z przodu i z tyłu.

Ja wiem parę trzeba mieć

Wyciskam nie chwaląc się

Pół tony a może trochę mniej

Nogami naciskając na pedał.

Teraz myślę czy nie za późno

Jechać rowerem w moim wieku,

A jednak zdecydowałem się,

Lecz gdy przyjdzie pod górę

Będę rower prowadził

Bo wiem, że ryzyko jest

Wyciskając pedał pod górę.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2021.06.04