Jeszcze Polska nie zginęła...

 

Jeszcze Polska nie zginęła...

Gdy młodość sercem wita

Te nuty grane Szopena

To nie tylko raduje się Dusza,

Lecz także zryw patriotów

Śpiewających pieśń;

Jeszcze Polska nie zginęła…

Za prawdę można ważyć na szali

To co nie jest istotne dla obywatela,

Lecz kiedy Naród mówi tak trzeba

Myśleć nie tylko słowami,

To ma na myśli Polskę w genach.

Uchwycił młodzieniec sens swojego życia

I zanucił nuty o Polsce i wiersz napisał;

Jakże odmienna jesteś moja Ojczyzno

Wzrastam z tobą ciągle na nowo

Tak jak łany zbóż złocistych

I dom rodzinny

Wyrosłe miasta i człowiek jakby bliższy

I w nim ukryta ta Polska, że można

Mówić, śpiewać i modlić się

Nie bojąc się, że jesteś inny

A gdy mi przyjdzie, że ktoś zapyta

Kim ty jesteś?

Polakiem z Polski i wiem, że słowa

Rzucone na wietrze rozgoni wiatr

I każdy będzie wiedział, że jest taki Kraj

Polska.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2025.11.11