Konfekty

 

Konfekty

No cóż kochana znów rozstania.

Świat się zmieni w twoich oczach,

ktoś odejdzie ktoś przybędzie

i już będziesz dojrzała w przyjaźni

i rozstaniach.

Chciałbym zachować w pamięci

te nasze wzloty do dorosłości,

lecz coś nas rozdziela to wybór,

że ty inną drogę wybierasz.

Jeszcze zatańczymy Poloneza

niczym książę z księżniczką

i pójdziemy tam gdzie nas wzywa,

ambicja która mówi bądź sobą.

Kontakty włączają i zapalają światło.

Oświecić nas może ten upór, że pamiętamy

tych co przyczyniają się do jasności

myśli, które dają poczucie, że nie jesteśmy

sami w tym Świecie wyobraźni.

I choć bajki nas nie bawią i uczucia wzrastają

to nikt nie może powiedzieć kocham

bo przecież dopiero zaczyna się życie

w którym zapracujemy na konfekty

Jakie spuszczą na nas ci co w nas wierzą.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.10.16