Total Pageviews

Friday, 20 November 2026

Pochowana miłość

 

Pochowana miłość


Uwodzić wspomnienia choć jesteś

koło mnie be zemnie lecz we mnie.

Tak chciałbym wymusić od Ciebie

byś była tu i wszędzie koło mnie.


Jakże to niebiosa łączą tą drugą połowę,

że dzisiaj byłaś a teraz odeszłaś.

To nic, ciągle twe oczy kirom zasłonięte

choć wiem, że już myślisz inaczej.


Ukoić chcesz swój ból w samotności.

Odrzucasz wszystko płacząc nad sobą.

Jakbyś porzuciła miłość w czarnej ziemi

i krzyczała nie ma opiekuna na de mną.


Rękę podaję tobie a ty uciekasz do Boga

i wołasz mniej mnie w swojej opiece!

A ja nie wiem i nie mogę uwierzyć,

że pochowałaś miłość be zemnie.


Już wszystko jest bez sensu bo walczysz

o tą odrobinę wolności, że mi się należy.

I sam już nie wiem dlaczego jesteś

taką jaką widzę cię w koszmarnym śnie.


Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.11.20

No comments:

Post a Comment

jacek-43-43@o2.pl