Lecz wspomnienia pozostają

Czołgi na granicy

Zasieki z drutu

Mówili nie jedź

Nie wypuszczą na zachód.

Och! Komuno Och! Komuno

Już nie mówię żeby wróć

Lecz wspomnienia pozostają

Takie które śmieszą

I dreszczów dostaję.

Teraz demokracja

Równość

Kogo ja się pytam

Jedni myślą jak wydać

Inni znowu jak zarobić

Lecz wszyscy mają wspólne życzenia;

„Bo wszyscy Polacy to jedna rodzina...”

I chciałbym żeby tak było

Po wypłacie i świadczeniach.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2019.04.03

Jestem samotny jak wiatr

Za czym ja gonię?

Za czym ja gnam?

Nabieram szybkości

By zdążyć na czas.

Bo przecież na morzu

Jestem samotny jak wiatr

Wiejący w różne strony

Jedynym ratunkiem

Uchwycić się żagli

I płynąć z nimi w świat.

A kiedy przypłynę do portu

W moim rozumnym kształtowaniu

Wtedy wiem, że rozum mój

Sprostał w działaniu znajdując druhów,

Którzy byli tacy sami jak ja.

Wtedy zatrzymam się

Powiem, że już dość

I obiorę kierunek,

Który pozwoli wytrzymać

Trud jaki włożę w swój los.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2019.04.02