Krążą monety wokół mej głowy

 

Krążą monety wokół mej głowy

Krążą monety złote wokół głowy mojej

Kusząc swym blaskiem światła jak diamenty

Bez których obejść się nie mogę gdy myślę

O spokojnym życiu we dwoje uczciwie

Pracując tak by miało to sens dla nas obydwoje.

Jakże to pyta się moja druga połowa

Nie wystarczy pracować uczciwie

Przecież wierz, że trzeba być mistrzem

W tym co robisz dla innych i dla siebie

A ty dumasz o pieniądzach jak ćma.

Ciągniesz do światła a czarne okulary masz

Nic nie widzisz tylko blask monet,

Które złudą są kiedy jesteś nic nie wart

W tym co robisz, a żądasz wiele za nic

Więc obudź się i pomyśl o tych co kochasz.

Kochać to nic innego jak dawać z siebie

I to co masz w sobie i to co robisz dla siebie

Umieć się sprzedać tak byś był coś wart

Nie ciało, a swój wizaż jaki wypracowałeś

Gdy wreszcie robisz to co potrafisz.

I nie licz na to, że utrzyma cię druga połowa

Bo przecież we dwóch założymy rodzinę

I my musimy zapewnić byt dzieciom,

Które są naszym skarbem dla nas i dla innych

Mając w sobie to co My wypracowali,

Czyli wolność i pracowitość.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2023.04.07

Wyznanie grzesznika

 

Wyznanie grzesznika

Gdy tak ległem na trawie wylewny

Oczami wpatrzonymi jak sokół wędrowny

Chciałem zobaczyć czy warto myśleć

O Niebie o którym, można pomyśleć,

Że przyjmie mnie w gościnę jak swego

Który kocha Boga najwyższego.

Gdym tak wypatrywał tego domu mego

Gdzie miałem zamieszkać u Niego

Wtem chmura czarna napłynęła z Polanic

Spuszczając wodę jak bym brał prysznic

Po to tylko bym oczesał się po kąpieli

Bo chciałem zobaczyć ten Raj w bieli.

Przyznam ci Panie Boże, że grzesznym

Bo przecież grzech mój jest nie zmiennym

I tak już od początku gdym się urodził

Mówili mi wszyscy, że mnie czort spłodził

Bo ojciec mój nie znany i zapomniany

Przez moją rodzinę tak znienawidzony

Jak wróg, który mówił, że My Pawiany.

Po tej wylewnej mowie słońce wyjrzało

A Ja cały mokry chciałem by grzało

Tak nie miłosiernie abym wysechł do czysta

Bym wzruszył sumienie tak jak Ty antychrysta,

Że już porzucił nieczyste zamiary wobec Ciebie

I prosił o dar łaski aby mógł wierzyć w Ciebie

Wierząc nie złomie, że Dom jest u Ciebie w Niebie.

Fragment utworu, który dokańczam

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2023.04.01