Stukam i stukam

Przylgnąłem do drzewa

Jak dzięcioł głodny

Stukam i stukam

Szukając pożywienia

I dla ciała i dla Duszy.

Każdy mnie pyta

Jak to możliwe,

Ze chociaż syty

Jeszcze stukasz i stukasz

Ja na to, tu chcę mieszkać.

Uniosłem skrzydła i pofrunąłem

Zataczając krąg nad brzozą

I głośno mówię

To jest mój dom.

Uczucia piękne wzrastają

W moim domu

Tutaj i miłość i ból i sytość

Doświadczam z każdym dniem.

Więc gdy przez próg

Wniosłem pannę młodą

Ona przyjęła to z radością

Bo już wiedziała, że

Będzie miała to co ja mieć będę.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2018.08.01

Mówiłem to co czuję

Fakt pisałem i myślałem

Prawie co dziennie wiersze.

Czas wreszcie pisać to co czuję...

            ***

No może tak może nie

Lecz gdy zobaczyłem

Przestałem myśleć

Mówiłem to co czuję

Tak wartko jak poeta

Wcale nie myśląc to co pisze.

Rym do rymu układa

Słowa do słów przytacza

W wersetach znajdzie nuty

A logicznie wszystko nuci.

Uczucia silny u mnie mają wyraz

Jeszcze silniejszy odbiór,

Lecz kiedy uczuciowo myślisz

Wtedy łatwo kwiatek zniszczyć.

Więc tak wartko mówię

Słowa nabierają treści

I nic się nie martwię

Bo chociaż dziecko sepleni

To matka jej zrozumie.

To jakiś cud, że odbiorca rozumie

Chciałbym powtórzyć,

Lecz to są słowa dla tego

Kogo szanuję i lubię.

Czasami się zdarza, że nie rozumie

Lecz kiwa głową i szepcze

Mów dalej tak mi dobrze

Przy tobie jak we śnie.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2018.07.31