Rozpalić znów miłość

 

Rozpalić znów miłość

Ubyło mi lat, lecz nie było tam Ciebie.

Spojrzałam i zrozumiałam, znów jesteś.

W mych oczach czarnych jak węgiel,

choć wiem, że już nie spotkam Ciebie.

Zrozumieć siebie to nie wspomnienie,

lecz miłość w której zakochałam się.

I choć to nie Ty, to jednak chcę żyć

jak dawniej choć znów przybyło mi lat.

Sama już nie wiem kim jestem – szukam,

chcę ubierać się jak dawniej w żółte kolory.

Zazdrość mnie zżera, że jesteś a nie wypłynąłeś

z tą falą uczuć – nieważne już nie kocham Ciebie.

Na nic wspomnienia, przeklęte życie.

Znów trzeba od nowa a ogień płonie miłością.

Nie chcę go ugasić tylko chcę rozpalić znów miłość

już w innym chłopaku by jaśniał czerwienią.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.09.22