Dar jak życie

 

Dar jak życie

Mój przyjaciel spojrzał w głąb

Zobaczył to co ja i zapłakał

Uwierzyć trudno w ten dar

Który ze sobą niósł.

Choć słowo rzek przebacz mi

Tak serce dyktuje mi

Gdy świat widzę w innych kolorach

Tej flagi miłości jak tęcza unoszę się.

Zawsze po burzy i choć nie wiem

Czy to jest miłość czy sen

Wytrwale jestem tym kim jestem

Broniąc tego co we mnie jest.

Dziwny ten twój świat miłości

Choć nie wiadomo co będzie

Zakochać się można w te barwy,

Które wiecznie schną na płótnie.

Czy warto oglądać ten twój obraz

Jednych rani drugich wzmacnia

Lecz to jest dzieło stworzenia

Że tworzysz i kształtujesz miłość.

Świeca jeszcze twoja płonie i jaśnieje

Wznosi się twoja Dusza

I wysoko nad światem jest

Tam gdzie miłość wyzwala Bóg.

Choć trudno uwierzyć to nic

Za krew przelaną by być i żyć

To jednak bez tego co jest

Zawsze pragniesz by być...

Jak miłość.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2025.02.14