Czas przeminął i już jestem...

 

Czas przeminął i już jestem...

I już jestem daleko od tego świata,

Które zamienia w bajkę te empatię

Do wszystkiego co mnie otacza

Zrozumieć trudno co się ze mną dzieje

Wczoraj byłem radosny, a dziś wzburzony

Odszedł o demie ten nastrój świąteczny

Znów codzienność dnia bez empatii

Trudno zrozumieć wydaje się, że kocham

Lecz wtedy gdy pomyślę o kimś

Tak chciałbym uspokoić moje serce

Tak chciałbym uwierzyć w moją Duszę

Tak chciałbym mieć czyste sumienie

Lecz świat biorę już poprawnie

Już nie mówię, że taki jest

Tylko chcę by opatrzność była na de-mną

A jeśli już mam być taki jaki jestem

To uchowaj mnie Boże bym nie zwątpił

W to co wierzę kiedy sięgam myślami

Że życie nie może być dla mnie obojętne.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2025.12.27