Braterstwo Dusz

 

Braterstwo Dusz

Zagraj mi muzykę Szopena.

Niech orkiestra paletą liści drgnie.

Niech zaszeleszczą mówiąc o tym,

że przecież odeszli by żyć.

Światło płonie – zadumą ciszy.

Rozjaśniają groby tych co odeszli.

Pamięć powróci niczym wici,

że Oni odeszli, a My tęsknimy.

Za gestem miłości za przyjaźń.

Za to że byli wśród nas.

Jak te chryzantemy ozdobą grobów,

gdy My byliśmy wśród nich.

Tak nie wiele potrzeba by znów

być jak Oni dający radość i miłość,

bo przecież coś zostało po nich

to braterstwo Dusz, że jesteśmy jak Oni.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.10.29