Uwierzyć trudno i znów sny
Zaklęta moc drzemie we mnie.
Choć krzykiem ją wywołuję,
a przecież znów wznoszę się
jak orzeł nad swoim gniazdem.
Uwierzyć trudno cichnie krzyk.
Znów płaszczę się by znów być
jak dziecko wśród swych dni
tam gdzie moje serce chce być.
Nie uwierzę życie za mną
a Ja znów wciąż wywołuję sny
o miłości o przyjaźni i o tęsknocie
by znów być czysty jak dziecko.
Mówią żuć palenie a znów
uwierzysz w swą moc,
że masz siłę walki o swój byt
tak jak za młodych lat by być…
Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2026.04.20
No comments:
Post a Comment
jacek-43-43@o2.pl