Uciekają słowa jak uczucia

 

Uciekają słowa jak uczucia

Nim Niebo zagrzmi i wybudzi mnie

Uśpione moje serce niczym dzień

Słoneczne pogodne i szczęśliwe,

Że wszystko można układać według mnie

Lecz kiedy wiatr zawieje i deszcz

Spadnie z grudkami lodu z niebios

W wtem lęk ogarnia mnie czy ocaleje

To co osiągnąłem w moim życiu

Tak niewiele potrzeba by uwierzyć,

Że przecież omylność otacza mnie

Chciałem dobrze, lecz wyszło źle

Dlaczego przepraszać wszystkich chcę

I choć nigdy nie wiem kogo chcę

Bo jedni milczą drudzy czekają

Mając ten dar, że wszystko przeminie

Jeśli zrozumie, że słowa wymykają się

Niczym uczucia, które są jak pogoda

Nie prze widzialna w stosunku do innych

Bo przecież żywym organizmem jestem

I podlegam przemianą jak inni

W każdym przebudzonym dniu.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2025.08.02