Wybudzenie

 

Wybudzenie

Dlaczego ty! już nie wierzę

W ta miłość we dwoje

Nigdy nie będę prosił o ten dar

Jeśli wciąż myślę, że kocham cię

Odrzuciłaś mnie nic już nie uwierzę

Kochać to co nie da się dotknąć

Kochać się w tym co o mnie nie myśli

To jak rzucić kotwicę na wzburzone morze

Ja wiem, że wybrać ziarna z plew-ów

To przecież żmudna praca dla Kopciuszka

Bajkę uwierzyć jeszcze trudniej mi

Gdy miłość zamienia się w ból

Och! Mamo nic nie mów

Ty szczęście odnalazłaś we mnie

Ja odnaleźć nie mogę

Wzburzone jest moje serce

Zamknąć ten świat w poduszce

Położyć na niej głowę i śnić

Czy wybudzi mnie ten cud,

Kiedy przyśnisz mi się Ty

Wiecznie młody uśmiechnięty

Podający mi rękę i mówiący

Pójdź za mną Ja jestem tą miłością,

Którą szukasz w tym świecie

Uwierz, że znów będziesz kochał

Ten świat i ludzi i znajdziesz tą jedyną

Oblubienicę swych marzeń i snów

Wybudź się to już koniec.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2025.07.30