Dać wiarę Temu co milczy i pragnie

 

Dać wiarę Temu co milczy i pragnie

Dać wiarę Temu co milczy i pragnie

Uchwycić sens tego co w nim warte,

Że życie kończy się ze stratą tego

Wszystkiego co zostawię na ziemi

Dla Tego co w nim zawarte jest.

Być albo nie być w tej materii obiecanej

Gdzie nawet rozum rozróżnić nie potrafi

Czy żyć będę w tej samej postaci dla miłości,

Która jest dla mnie przetrwaniem w Osobie

W której odnaleźć się potrafię, że kocham.

Bo przecież kimś ja jestem w tym Świecie

I ciągnę innych do siebie jak miłość do Ciebie

Dana mi przez Ciebie, która wiąże i zawiązuje

Ze sobą ludzi jak i Świat w którym jestem

By uwierzyć, że coś jest więcej niż życie we mnie.

Ja się wstrzymuję, nie sądzić mi o Tobie,

Lecz przyznać muszę, że za Tobą są miliony

A ja zagubiony człowiek wiernie wierzę,

Że kończąc życie zostanie po mnie

Nie kości, nie pamięć, nie myśli spisane

Lecz słowa Twoje, które pociągną za Tobą miliony.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2026.01.06